KULTURA MUZIKA

Egzit, od kulturnog fenomena do plitke zabave radi profita organizatora

Egzit, od kulturnog fenomena do plitke zabave radi profita organizatora

Dnevnik zabluda: Egzit i supkultura

Festival prolazi kroz tranziciju, srozavši se iz jedinstvenog regionalnog kulturnog fenomena u plitku zabavu needukovanih masa, sa isključivim ciljem ostvarenja profita organizatora

Piše: Slobodan Maldini

NAŠ najznačajniji muzički festival „Egzit“ proslavio je nedavno punoletstvo – osamnaest godina postojanja. Nastao kao višednevna žurka mladih u Novom Sadu kojom su izražavali bunt protiv režima Slobodana Miloševića, izrastao je u nezaobilaznu stanicu na mapi velikih svetskih muzičkih događaja. Uz jubilej najmoćnijeg festivala u Srbiji, ove godine i ja sam proslavio šesnaestu godinu neprekidnih odlazaka na „Egzit“. Pokušaću da sumiram dugogodišnje utiske i uporedim današnji festival sa nekadašnjim.

Nakon što posetioce na ulazu u Petrovaradinsku tvrđavu obezbeđenje pretrese u potrazi za nedozvoljenim opijatom, u prostoru festivala ih dočekuju promoteri reklamirajući cigarete i alkoholna pića, čemu odavno nije mesto u marketinškom prostoru ozbiljnih zemalja, a ponajmanje na muzičkom događaju mladih. Društveno odgovorni i angažovani projekti prisutni na ranijim festivalima ustupili su danas mesto komercijalnim, a novac moćnih kompanija nametnuo se svuda. Ove godine tvrđava je prljavija nego ikada, Petrovaradinska terasa je zatvorena, broj vc-a je nedopustivo mali, a skupo se prodaje čak i voda za piće. Loša oprema Mejn stejdža upropastila je scenske nastupe pojedinih grupa: opremljena monitorima u funkciji prenošenja reklamnog sadržaja, glavna festivalska bina nije bila neutralan scenski prostor spreman da primi celoviti audiovizuelni program, a izvođači, ograničeni monitorima kao jedinim vizuelnim medijima, tokom prva tri dana festivala bili su prinuđeni da uskrate publiku za doživljaj svojih video priloga. Tema „Egzita“ „Sloboda“ (Freedom) ostala je prisutna jedino u nazivu festivala, koji se njom nije bavio.

Printscreen

Ove godine festival je podeljen na dve međusobno različite i neuporedive grupe izvođača: s jedne strane su oni vrhunski sa Laurom Pergolizi i Grejs Džouns, a sa druge su muzički nepismeni izvođači, čija imena ne želim da pominjem. Program festivala organizatori su nespretno skrpili na osnovu nerealnih pokazatelja plitke popularnosti – broju pregleda muzičkih spotova pojedinih izvođača na „Jutjubu“ i ne sadrži vrednosne karakteristike, već je neselektivno okrenut masovnoj publici i ostvarenju komercijalnog efekta. Žanrovski i kvalitetom neusaglašen, nedosledan i nedostojan nekadašnjeg „Egzita“, ovogodišnji program je loš, prazan, dosadan, na momente amaterski i ne opravdava epitet najboljeg evropskog muzičkog festivala.

Pored miliona evra koje je država do sada neopravdano uložila u ovaj festival, ovogodišnji „Egzit“ je definitivni kraj nekadašnjeg. Festival prolazi kroz tranziciju, srozavši se iz jedinstvenog regionalnog kulturnog fenomena u plitku zabavu needukovanih masa, sa isključivim ciljem ostvarenja profita organizatora. U ovakav, surovo komercijalizovan a muzički opskuran „Egzit“, država ne treba da ulaže sredstva iz budžeta namenjenog razvoju kulture.

Izvor: Novosti

Ostavite komentar