NEKATEGORIZOVANO

NOVE PROVOKACIJE Na tvrđavi u Novom Brdu opet kosovska zastava

NOVE PROVOKACIJE Na tvrđavi u Novom Brdu opet kosovska zastava

Predsednik kosovske opštine Novo Brdo Svetislav Ivanović izjavio je da je sinoć u obilasku tvrđave i crkve u tom mestu video da su nepoznate osobe tamo ponovo postavile zastavu tzv. Kosova,objavio je Blic.

S njim su bili i predstavnici policije koji su rekli da će u skladu sa zakonom preduzeti dalje korake povodom toga, rekao je Ivanović za Kosovo onlajn.
Na drevnoj tvrđavi srpskog srednjovekovnog grada Novo Brdo kao i na ostacima pravoslavnog sabornog hrama Svetog Nikole, gde su, bez dozvole Srpske pravoslavne crkve, kosovski rimokatolici nedavno služili misu, u četvrtak su postavljene kosovske zastave koje su petak ujutru bile uklonjene, da bi, kako je saopštio Ivanović, u petak uveče opet bile vraćene.

Novo Brdo
ŠTA NAM ALBANCI OTIMAJU: Novo Brdo je bilo prebogato srpsko naselje i BISER EVROPE, a sada je tamo pobodena zastava Kosova- Blic

Kosovske vlasti ne odustaju od toga da srpske svetinje i kulturna dobra na Kosovu i Metohiji proguraju kao svoje. Naime, u četvrtak uveče su Albanci na srednjovekovnoj srpskoj tvrđavi kod Novog Brda poboli kosovsku zastavu, a na lokalitetu rasporedili uniformisana lica i razvukli vojne šatore.

U pitanju je poslednja u nizu provokacija. Prethodno su već pokušali da srpsku crkvu Svetog Nikole takođe na Novom Brdu proglase katoličkom tvorevinom.

Početkom meseca su čak i rimokatolički biskupi služili misu na ostacima ove crkve.

Međutim, iako ovo naselje kosovski Albanci nazivaju Artana, radi se o gradu čiji su koreni nesumnjivo srpski.

Novo Brdo bio je srednjovekovni grad izgrađen u 14. veku. Prema rečima ruskog istoričara Ivana Jastrebova, ranije se verovatno zvalo Ivanov grad, Irvanograd ili Irvanovo brdo, pa je ostao u upotrebi kraći oblik – Novo brdo.

Nova provokacija

Grad je izgrađen kako bi se zaštitilo već postojeće rudarsko naselje.

Jedno od najvećih i rudom najbogatijih naselja

Zanimljivo je da je Novo Brdo bilo jedno od najvećih srednjevekovnih naselja u Evropi, mnogo veće od tadašnjeg Dubrovnika.

Citadela, odnosno Gornji grad, koja je prilično očuvana, nalazi se na vrhu Male planine.

Osim srpskog naroda u gradu su živeli Dubrovčani, Sasi, Grci i Albanci.

Od sredine 14. veka Novo Brdo postaje najvažnije rudarsko mesto u Srbiji i najznačajnije urbano središte. Srebro koje je eksploatisano u novobrdskim rudnicima sadržavalo je i primese zlata ponekad i do 33 odsto.
Takvo srebro se naziva glamsko srebro. Glavni majstori za obradu ovog metala bili su Sasi.

Zbog toga ga je i čuveni književnik Konstantin Filozof nazvao „grad srebrni i zlatni“.

Međutim, nije to bilo samo rudarska naseobina, ovde su se razvijali i brojni drugi zanati, a cvetala je i trgovina sa tada glavnim trgovačkim centrima poput Venecije.

Najveći procvat grad je imao za vreme despota Stefana Lazarevića, kada je dobio statut, odnosno poseban zakon.

U vremenu Stefana Dušana tu je postojala i kovnica novca, a od 1349. kovali su se groševi sa nazivom grada.

Turci su grad zauzeli sredinom 1455, nakon čega on naglo propada i početkom sedamnaestog veka biva napušten.
Pravoslavne i katoličke crkve jedne do drugih

U Novom Brdu je bilo sedam pravoslavnih i dve katoličke crkve. Najznačajnija je srpska crkva Svetog Nikole, koja je bila saborna gradska crkva. Sagrađena je sredinom 14. veka, duga je 30 metara. U crkvi i porti otkriveno je 900 grobova zidanih ili usečenih u stenu. Ona je 1466. godine bila pretvorena u džamiju. Danas, kosovske vlasti netačno tvrde da je ona rimokatolička.

Zastava na Novom Brdu

Autor monografije o crkvi Svetog Nikole arheolog dr Marko Popović naveo je brojne dokaze da se radi upravo o pravoslavnoj crkvi.

Kako je naveo, arheološkim istraživanjima izvedenim između 1957. i 1960. „potvrđeno je da je Sveti Nikola nesporno pravoslavna crkva, ali rezultati nisu publikovani, dok je partijski komitet u Prištini bio protiv nastavka radova“.

Prema njegovim rečima u izjavi za beogradske medije u Novom Brdu postojala i rimokatolička kapela posvećena Svetom Nikoli, koja se nalazila u predgrađu, što je takođe potvrđeno i naučno razjašnjeno.

I dalje postoje ostaci te rimokatoličke crkve, poznate i kao „Saška crkva“, koju su podigli Dubrovčani, koji su često boravili u gradu i trgovali plemenitim metalima i raznim predmetima, a koristili i Sasi i drugi stanovnici katoličke veroispovesti.

Obrada:Jutarnji GLASnik                                     Foto:Screenshot

Ostavite komentar